Więcej!

25 lat temu, 25 marca 1992r. Bullą papieską Totus Tuus Poloniae Populus z części diecezji katowickiej i krakowskiej, została utworzona diecezja bielsko-żywiecka. Od początku istnienia, w jej historii zakorzenił się Ruch Światło-Życie.

25-lecie istnienia Ruchu Światło-Życie w naszej diecezji świętujemy na szereg różnych sposobów. Począwszy od lipca 2016r., uczestniczymy w Nowennie Miesięcy. Dlatego 27. dzień każdego miesiąca jest szczególnym czasem modlitwy za Ruch.

W ramach obchodów 25-lecia, spotkamy się 9. marca 2017r. na sympozjum, w trakcie którego pochylimy się nad Ruchem Światło-Życie od strony naukowej. Kolejnym elementem obchodów jest wystawa fotograficzna, będąca świadectwem naszych przeżyć związanych z Ruchem w ciągu ostatnich 25 lat.

Kulminacją naszego świętowania będzie dzień wspólnoty 11 czerwca 2017r. w żywieckim Amfiteatrze Pod Grojcem.


Historia


25 marca 1992 r. bullą papieską Totus Tuus Poloniae Populus została utworzona diecezja bielsko-żywiecka. Od samego początku w jej historię wpisywał się Ruch Światło-Życie, bowiem zarówno w części krakowskiej, jak i katowickiej, z których ta diecezja powstała, oaza była bardzo mocno zakorzeniona, liczna i bogata w tradycje.

Moderator

Ksiądz Marcin Aleksy działał w Ruchu od roku 1973, czyli niemal od samego powstania – najpierw jako uczestnik, później animator, wreszcie – kapłan i moderator. W momencie ogłoszenia nowej diecezji był proboszczem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bierach. Został tam posłany w młodym wieku między innymi ze względu na ośrodek oazowy, który tam się znajdował, wówczas jeszcze w granicach archidiecezji katowickiej. Angażował się mocno w działania tam podejmowane, między innymi prowadził liczne rekolekcje oraz dbał o formację animatorów.

Gdy dotarła informacja o utworzeniu nowej diecezji, pojawiła się potrzeba powołania dla niej moderatora diecezjalnego. Kandydatura księdza Marcina Aleksego została zaproponowana przez ówczesnego moderatora generalnego, ks. Henryka Bolczyka, później poparta przez moderatora archidiecezji krakowskiej – ks. Franciszka Chowańca oraz katowickiej – ks. Henryka Markwicę. Spotkała się z aprobatą księdza biskupa Tadeusza Rakoczego i tak ksiądz Aleksy został pierwszym moderatorem diecezji bielsko-żywieckiej. Funkcję tę pełnił do 2014 roku.

Pierwszym działaniem trzech moderatorów diecezjalnych był podział ośrodków rekolekcyjnych – na terenie nowo powstałej diecezji znajdowało się bowiem wiele domów wspólnotowych należących zarówno do archidiecezji krakowskiej, jak i katowickiej.

Integracja

Od samego powstania diecezji rozpoczęły się działania służące integrowaniu Ruchu w obu częściach. Próba szukania sposobów stworzenia z nich wspólnego organizmu była dla Moderatora nowym doświadczeniem. „Pochodzę z diecezji katowickiej, zatem w niej byłem już znany – wspomina ks. Marcin Aleksy – natomiast z częścią krakowską musiałem się dopiero zapoznawać, co nie było łatwe, spotykało się często z oporem. Integrowanie tak silnych ośrodków zawsze jest problemem, bo któraś część chce dominować.”

Ruch diecezji bielsko-żywieckiej spotykał się z otwartością i życzliwością biskupów. Nigdy nie odmówiono obecności na jakimś spotkaniu czy dniu wspólnoty, wspierano inicjatywy. Choć nieraz stawiano wysokie wymagania, to z troski o to, by oaza przynosiła owoce również dla Kościoła lokalnego.

Rekolekcje

W wakacje 1992 roku diecezja bielsko-żywiecka nie organizowała jeszcze rekolekcji we własnym zakresie (odbyły się one w diecezji krakowskiej i katowickiej), zorganizowała je natomiast w roku następnym. Moderator diecezjalny dopilnował, by odwiedzić wszystkie wspólnoty. Spotkania te miały na celu wzajemne poznawanie, integrowanie i pokazywanie, co będzie priorytetem w podejmowanych działaniach. W tamtych czasach w jednym turnusie odbywało się kilkanaście oaz – pod względem organizacyjnym i logistycznym było to ogromne przedsięwzięcie, zwłaszcza że ksiądz Marcin równocześnie prowadził rekolekcje w Bierach i pełnił tam obowiązki proboszcza.

Wówczas również zdecydowano, że Dni Wspólnoty będą odbywać się w Bielsku-Białej. Bez względu na to, gdzie grupa przeżywała rekolekcje, była mobilizowana, by przyjechać (nawet później ze Lwowa) i wspólnie przeżywać Eucharystię z księdzem biskupem.

Odpowiedzialni

Kolejnym etapem rozwoju Ruchu Światło-Życie w diecezji bielsko-żywieckiej była formacja animatorów. Wówczas KODA (Kurs Oazowy Dla Animatorów) było organizowane w rejonach, zimą, jako dopełnienie Szkoły Animatora. Odbywały się również rekolekcje dla animatorów muzycznych i liturgicznych. Z biegiem czasu KODA było już tylko w Bierach, ale z udziałem 100-140 osób, w tym również oazowiczów z Ukrainy. Ogromnym sukcesem było zorganizowanie pierwszego ORD (Oazy Rekolekcyjnej Diakonii) – tam zbierali się ludzie naprawdę dojrzali, animatorzy pochodzący z archidiecezji krakowskiej i katowickiej. To właśnie oni zaczęli budować pierwsze diakonie – najpierw pojedyncze osoby, później całe zespoły, początkowo na stopniu diecezjalnym, później również rejonowym, jednak z biegiem czasu rejony straciły na znaczeniu ze względu na mniejszą liczbę osób. Równolegle cały czas budowano wspólnotę między kapłanami, by spotykać się i dzielić zadania, z czasem pomogło w tym wspólne seminarium.

Rozwój

Ruch w tamtych czasach był bardzo liczny – dwa-dwa i pół tysiąca osób, kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt turnusów. Zaangażowanie świeckich było mniejsze, diakonie nie były jeszcze rozbudowane, a jednak z Bożą pomocą dzieło powoli się dokonywało. Bardzo liczne były wspólnoty parafialne – niektóre nawet ok. 300 osób. Najsilniejszymi ośrodkami były bielskie wspólnoty: Leszczyny, Aleksandrowice, Złote Łany, Osiedle Karpackie. I tu tak samo jak w przypadku rekolekcji Moderator odwiedzał wszystkie wspólnoty, by poznawać, integrować i ustalać wspólne cele.

Z czasem to wszystko zaczęło się przeradzać rzeczywiście w działanie wspólnotowe, diakonijne. Początek był w oparciu o działanie jednej, kilku osób, z czasem dzieło zaczęło rosnąć, ludzie zaczęli dorastać, nie tylko wiekowo, ale i – przede wszystkim – mentalnie. Oaza to żywy organizm – jedne osoby rezygnowały, przychodziły inne.

„Jeśli w tamtych czasach ktoś chciał być bliżej Boga w Kościele, najczęściej do trafiał do oazy.” – mówi ks. Marcin Aleksy – „Dzisiaj tych możliwości wyboru jest mnóstwo, wśród których Ruch Światło-Życie jawi się jako ten, który stawia wysokie wymagania, oczekuje zaangażowania, formacja trwa dłuższy czas. Trudno się dziwić, że w oazie ludzi jest mniej w czasach, w których zdolność do podejmowania deklaracji na dłuższy czas jest coraz mniejsza. Serce chciałoby więcej ludzi, bo widzi się jak dużo dobrego daje Ruch, ale zostawmy to Panu Bogu. Pilnujmy charyzmatu, nie odpuszczajmy wymagań. Ci, którzy będą chcieli bardziej radykalnie pójść za Jezusem w Kościele, znajdą swoje miejsce. Ruch się nie przeżył, ta propozycja jest wciąż aktualna.”

Nowenna miesięcy


Alleluja!

W tym roku mija ćwierćwiecze naszej Diecezji, a zarazem istnienia i działania w niej Ruchu Światło-Życie. Jest to dla nas okazja, by wielbić Boga i dziękować Mu za wielkie rzeczy, które nam uczynił. A łask otrzymaliśmy rzeczywiście bardzo wiele: ogromne rzesze uczestników Oaz wakacyjnych i formacja roczna, wspólnoty, diakonie, Oazy Dzieci Bożych, Oazy Nowej Drogi i Nowego Życia, wspólnoty dorosłych, Domowy Kościół, Stowarzyszenie „Diakonia Ruchu Światło-Życie”, Unia Kapłanów Chrystusa Sługi – to nazwy, za którymi kryje się droga Nowego Człowieka, który żyje w Nowej Wspólnocie i chce rozszerzać Nową Kulturę.

Przed obchodami 25-lecia Ruchu w naszej diecezji podejmujemy nowennę miesięcy. Począwszy od lipca, 27 dnia każdego miesiąca (a więc w dzień śmierci Ojca Franciszka Blachnickiego) nasza Diecezjalna Diakonia Modlitwy proponuje konkretną modlitwę w tych intencjach. Bardzo proszę, byśmy jak najliczniej włączyli się w to dzieło.

Niech ten pierwszy, bardzo ważny etap naszych obchodów, pozwoli przygotować serca i wspólnoty na wielkie świętowanie wiosną 2017 roku.

Shalom!

ks. Ryszard Piętka,
moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie
Diecezji Bielsko-Żywieckiej

Księga uwielbienia

„Dzielmy się wiarą jak chlebem,
dajmy świadectwo nadziei…”

Księga ta powstała, aby każdy z nas mógł wyrazić swoje dziękczynienie za dar Ruchu Światło-Życie, abyśmy mogli podzielić się tym, co Ruch nam dał i co zmienił w naszym życiu.

Każdy wpis będzie świadectwem żywej wiary, dowodem, że nasze uczestnictwo w Ruchu nie jest przypadkiem, że jesteśmy w nim, wypełniając jednocześnie wielki i wspaniały plan Boga. Nie bójmy się dzielić naszą wiarą, przeżyciami, wspomnieniami, radością płynącą z bycia w Ruchu.

Te nasze dziękczynienia zostaną złożone w procesji z darami podczas Dnia Wspólnoty 11 czerwca 2017 roku w Żywcu.

Poniżej możemy znaleźć przykładowe wpisy będące dziękczynieniem za Ruch Światło-Życie. Są one świadectwem dla każdego z nas.

Wystawa zdjęć

Z okazji jubileuszu 25 - lecia Ruchu Światło - Życie w naszej diecezji powstaje wystawa fotograficzna upamiętniająca wydarzenia związane z Oazą. Jest ona owocem naszej wdzięczności za dar charyzmatu Światło - Życie.

Wystawa będzie miała miejsce w kilku parafiach na terenie naszej diecezji. Rozpocznie się podczas Niedzieli Palmowej i zakończy na Dniu Wspólnoty w Żywcu. Mamy nadzieję, że te kilka fotografii pomoże nam wszystkim powrócić do swych młodzieńczych lat i pozwoli uświadomić sobie czego nauczyła nas obecność w Oazie.


Dzień wspólnoty 11.06.2017

Przeżyjmy to jeszcze raz:




Sympozjum

Świętując 25 lecie Ruchu w naszej diecezji zorganizowano sympozjum. Chieliśmy we współpracy z zaproszonymi gośćmi spojrzeć na nasz Ruch od strony naukowej. Przez 25 lat powstało min. wiele prac magisterskich na temat naszej Wspólnoty. Zapraszamy do zapoznania się z relacją z tego wydarzenia:




Podsumowanie Wideo: